Worden
Meer willen weten over mensen is de rode draad door mijn leven. Ik wil mij graag ontwikkelen in verwondering over het mozaïek van mens en samenleving.
In Honduras, en met name in de Mosquitia, vraag ik me af hoe we samen tot (meer) ontwikkeling kunnen komen. De Mosquitia is een afgelegen gebied, compleet anders dan alle andere plaatsen die ik ken, met een heel karakteristieke complexiteit aan problemen. Graag wil ik bijdragen aan het verbeteren van de leefomstandigheden, zowel mentaal als fysiek; dit kan zijn via onderwijs of ontwikkelingsprojecten. Mijn christelijk geloof inspireert mij hierbij, en het avontuurlijke van deze ervaring trekt mij.
Zijn
Ik ben cultureel antropoloog. De mens als 'sociaal verschijnsel' fascineert mij, evenals het leven in de breedste zin van het woord. Mensen die samenleven hebben allerlei connecties en verwachtingen met en van elkaar, bewust en onbewust. Buiten zichzelf en de eigen groep hebben mensen ook vaak contacten verder weg, naast spirituele inspiraties. Dit dynamische geheel is voor mij een uitdagend onderzoeksveld; door contacten, lezen en reizen ontwikkelde ik een passie voor culturele aspecten hiervan. Praktijken en inspiraties van mensen prikkelen mijn nieuwsgierigheid. Sinds juli 2009 werk ik als UN Volunteer mee aan een Cultureel Project in Honduras. In de Mosquitia coordineer ik de ondersteuning van lokale artistieke en culturele activiteiten en initiatieven. Het programma waar ik voor werk, ik een gezamenlijk programma van verschillende VN organisaties: UNDP, ILO, FAO, UNV, UNESCO en UNICEF. Door de politieke crisis, volgend op de staatsgreep van 28 juni, is e.e.a. op losse schroeven komen te staan, maar we doen wat we kunnen op lokaal niveau. Aan mij de taak om lokaal talent te ontdekken en te verbinden aan een van de vele interesante projecten: opleidingen voor lokale artiesten, ondersteuning bij het opzetten van een micro-onderneming of het organiseren van een jaarmarkt bijvoorbeeld. Daarnaast is het de bedoeling een lokaal netwerk van vrijwilligers te vormen, die culturele activiteiten gaan organiseren. Ook ondersteun ik lokale comités die evenementen organiseren, iets wat hier nog redelijk in de kinderschoenen staat. Genoeg werk aan de winkel, een superinteressante uitdaging, waarin ik de ´schakel´ vorm tussen de lokale realiteit en de (toch wel enigszins) bureaucratische mogelijkheden van de VN-familie. Waren Van Februari - Juni 2009 werkte ik in het onderwijs in Puerto Lempira, als docente Engels en Sociale Wetenschappen op de lagere school Mahanaím. Daarnaast hielp ik MOPAWI bij het schrijven van het jaarverslag, iets wat ze sind 2004 niet hadden gedaan. Een interessante documentatieklus dus. Van September 2008 - Februari 2009 werkte ik als consultant voor GOAL, een Ierse ontwikkelingsorganisatie die zich in de Mosquitia bezig houdt met risico-management omtrent natuurrampen, zoals overstromingen en orkanen. Ik deed een antropologisch onderzoek naar inheemse gebruiken in zulk soort situaties, oftewel: wat voor tradities bestaan er in een gebied waar tropische stormen en overstromingen een jaarlijks terugkerend fenomeen zijn? We hebben in kaart gebracht wat er is aan lokale kennis, om te voorkomen dat nuttige informatie en gebruiken verloren gaan. Het onderzoek was een opdracht van GOAL, COPECO (de Hondurese Permanente Calamiteiten Commissie) en OFDA, een fonds van de Noord-Amerikaanse overheid voor rampen in het buitenland. Via ICCO belandde ik in 2006 in de Hondurese Mosquitia, alwaar ik 2 jaar voor de lokale NGOMOPAWI heb gewerkt vanuit Puerto Lempira. Als 'Junior Gender and Organizational Advisor' heb ik me beziggehouden met man-vrouw rolpatronen,organisatie en communicatie en mogelijke veranderingen daarin, zowel binnen de organisatie als op lokaal niveau in de projecten. Concreet betekende dit in eerste instantie veldonderzoek naar de ´stand van zaken´, en vervolgens met die gegevens een genderbeleid (helpen) ontwikkelen en via trainingen kennis en bewustwording creeëren. In 2005/2006 was ik 9 maanden campagneleider voor Artsen zonder Grenzen in Nederland. In de eindexamenperiodes gaf ik geschiedenis voor de Stichting Studiebegeleiding Leiden. Dit volgde direct op mijn afstuderen CA/SNWS aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Voor deze studie deed ik onderzoek in Senegal onder rurale vrouwengroepen, in het kader van mijn scriptie Women's Groups and Development. In 2003/2004 studeerde ik een semester aan de Freie Universität in Berlijn, waar ik mij verdiepte in thema's als vrouwen en Islam, migratie en een cursus Perzisch volgde. Ik genoot van werk en studie, maar daarbuiten ontmoette ik ook graag mensen als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk Den Haag en tijdens het hardlopen bij de Road Runners. Voor mijn studie antropologie had ik een paar maanden in het 'Delfts Blauw' gewerkt bij de Porceleyne Fles en 3 maanden als vrijwilliger in Ghana gewerkt bij een lokale organisatie met projecten voor meisjes. Mijn interesse in 'andere' talen en culturen was al versterkt tijdens mijn eerste studie, de HEBO, aan de Haagse Hogeschool. Ik deed een uitwisseling aan de Yonsei University in Zuid-Korea en liep stage bij Amnesty International in Costa Rica, waar ik onderzoek deed naar fondsenwerving. Voor mijn studententijd in Den Haag en Amsterdam begon, zat ik op het VWO op de Pieter Zandt in Kampen. Vanuit Lemmer verhuisde ik in 1996 naar Den Haag.
